● به خواب فرو رفته ام
خواب
با حاصل ِ ناگزيرش
كه ميان ِ دست هايم ناپديد مي شود :
كابوسي
يا رؤيايي شيرين

آن يك ، افسوني وردوار و پيچان از ترس
و اين يك ، درهم شكستگي اي ست شايد
كه اين گونه آسوده وار
بر چهار-بالش ِ خوابي دروغين غنوده است

مي دانم
مي توانم
بيدار شوم
□ نوشته شده در ساعت 11:08 AM توسط Pouyan پویان

● خسته كه مي شوم ، كنار پنجره مي نشينم ، روي صندلي كوچك . و زمين مرا به گَردِش مي برد . دور تا دور ِ كيهان را با دقت نشان ام مي دهد
_ نگاه كن !
_ واي ...
طلوع ماه است در غروب خورشيد

□ نوشته شده در ساعت 11:04 AM توسط Pouyan پویان