سرزمین خورشید


Tuesday, January 20, 2004

● سرماي ِ باد ِ شب
گونه هايم را
غرق بوسه كرد
و ستارگان كهكشان مان
در آغوشم گرفت
سرما پناهم داد
و دل تنگي گرما
و شب روشنا

... در كيهان قدم بر مي داشتم
تنهايم و همراه







مي دانم راه شيري چيست

بر آسمان راه مي رفتي
با پاهاي روشنت
و اشك هايت بر جاي پاهايت مي افتاد

راه ِ اشك هاي روشن توست بر آسمان



........................................................................................

Home